چگوارا کیست و چه کرد ؟ زندگینامه و نحوه اعدام و فوت او چگونه بود ؟

ارنستو «چه» گوارا، انقلابی مارکسیست آرژانتینی، از مهم‌ترین و جنجالی‌ترین چهره‌های قرن بیستم است.

او در ابتدا پزشک بود اما پس از دیدن فقر و بی‌عدالتی در آمریکای لاتین، به یک مبارز چریکی و نظریه‌پرداز جنگی تبدیل شد و با حضور در کنار فیدل کاسترو، به یکی از رهبران اصلی انقلاب کوبا بدل گشت. چهره او امروز نماد مبارزات ضد استعماری در جهان شناخته می‌شود.

پویامگ | گوارا در سفرهای جوانی‌اش به کشورهای آمریکای جنوبی با فقر و بیماری مردم از نزدیک روبه‌رو شد. او این شرایط را نتیجه سلطه آمریکا بر منطقه می‌دانست. کودتای سیا در گواتمالا علیه دولت آربنز، باور او به لزوم مبارزه مسلحانه را تقویت کرد.

سال‌های ابتدایی زندگی

ارنستو گوارا در ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸ در آرژانتین متولد شد. از کودکی با بیماری آسم دست و پنجه نرم می‌کرد اما علاقه زیادی به ورزش و مطالعه داشت. کتابخانه خانوادگی با هزاران جلد کتاب، ذهن او را با اندیشه‌های مارکس، فروید و نویسندگان بزرگ پرورش داد.

سفرهای با موتورسیکلت

در سال ۱۹۵۱، همراه با آلبرتو گرانادو سفری ۸ هزار کیلومتری در آمریکای جنوبی داشت. مشاهدات او از زندگی کارگران و کشاورزان فقیر، انگیزه‌ای جدی برای تغییر اجتماعی در او ایجاد کرد.

پیوستن به کاسترو و انقلاب کوبا

گوارا در مکزیک به فیدل و رائول کاسترو پیوست و به جنبش ۲۶ ژوئیه ملحق شد. او به‌سرعت به فرماندهی چریک‌ها رسید و در جنگ‌های چریکی نقش کلیدی ایفا کرد.

نبرد سانتا کلارا

پیروزی گوارا در نبرد سانتا کلارا نقطه عطف انقلاب کوبا بود. سقوط این شهر موجب فرار باتیستا و پیروزی انقلاب در ۱ ژانویه ۱۹۵۹ شد.

مسئولیت‌ها در دولت کوبا

بعد از انقلاب، گوارا مسئولیت‌هایی مانند فرماندهی زندان لا کابانیا، وزارت صنایع و ریاست بانک ملی را بر عهده داشت. اقدامات او شامل اصلاحات ارضی و تلاش برای ساخت اقتصاد مستقل سوسیالیستی بود.

صدور انقلاب و اعدام در بولیوی

گوارا معتقد بود انقلاب باید جهانی شود. او پس از ترک کوبا در کنگو و سپس بولیوی فعالیت کرد. سرانجام در ۹ اکتبر ۱۹۶۷، در بولیوی توسط ارتش این کشور با حمایت سیا دستگیر و بدون محاکمه اعدام شد.

میراث چگوارا

دیدگاه‌ها درباره گوارا همچنان متناقض است. برای طرفداران، او نماد عدالت‌خواهی و مقاومت ضد امپریالیستی است؛ برای منتقدان اما یک چریک خشن و مسئول اعدام‌های فراقانونی. با وجود این، نام او در تاریخ ماندگار شد و مجله تایم، وی را در فهرست ۱۰۰ چهره تأثیرگذار قرن بیستم قرار داد.