بیوگرافی سید حسن نصرالله؛ از افتخارات و سوابق تا شهادت با بمب های سنگرشکن اسرائیل

سید حسن نصرالله (۱۳۳۹–۱۴۰۳ش) روحانی و سیاستمدار لبنانی، سومین دبیرکل حزب‌الله لبنان و از مؤثرترین رهبران محور مقاومت بود. او از سال ۱۹۹۲ میلادی تا زمان شهادتش، رهبری حزب‌الله را بر عهده داشت و این جنبش را به قدرتی منطقه‌ای تبدیل کرد. آزادسازی جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰، پیروزی در جنگ ۳۳ روزه سال ۲۰۰۶ و آزادی اسیران لبنانی در سال ۲۰۰۴ از مهم‌ترین دستاوردهای دوران اوست.

پویامگ | نصرالله تحصیلات دینی خود را در نجف و بعلبک آغاز کرد و مدتی هم در قم به تحصیل علوم حوزوی پرداخت. او از شاگردان سید عباس موسوی بود و پس از شهادت وی در سال ۱۹۹۲، به عنوان دبیرکل حزب‌الله انتخاب شد. در طول سال‌های رهبری، همواره هدف ترور اسرائیل قرار داشت اما تا سال ۲۰۲۴ جان سالم به در برد. سرانجام در ۶ مهر ۱۴۰۳ (۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴) طی حمله سنگین اسرائیل به ضاحیه بیروت به شهادت رسید.

نام کامل	سید حسن نصرالله
زادروز	۸ شهریور ۱۳۳۹ش / ۳۱ آگوست ۱۹۶۰م (برخی منابع ۱۹۶۲)
زادگاه	بیروت (با اصالت از روستای بازوریه، جنوب لبنان)
تحصیلات	حوزه‌های علمیه نجف، بعلبک و قم
شروع فعالیت	۱۹۷۵، عضویت در جنبش امل
سمت‌ها	دبیرکل حزب‌الله لبنان (۱۹۹۲–۲۰۲۴)
وضعیت تأهل	متأهل
فرزندان	از جمله سید محمدهادی (شهید در ۱۹۹۷)
شهادت	۶ مهر ۱۴۰۳ / ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴ – ضاحیه بیروت
تشییع	۵ اسفند ۱۴۰۳ – بیروت

آغاز فعالیت سیاسی

نصرالله از سال ۱۹۷۵ عضو جنبش امل شد اما در ۱۹۸۲ همراه با گروهی از روحانیان مبارز، حزب‌الله لبنان را پایه‌گذاری کرد. پس از شهادت سید عباس موسوی، او در ۳۲ سالگی به‌عنوان دبیرکل حزب‌الله انتخاب شد.

دستاوردهای مهم

آزادسازی جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰، پیروزی در جنگ ۳۳ روزه ۲۰۰۶ و نقش کلیدی در آزادی اسیران لبنانی در سال ۲۰۰۴

رابطه با ایران و محور مقاومت

سید حسن ارتباط نزدیکی با جمهوری اسلامی ایران داشت و بارها با امام خمینی، آیت‌الله خامنه‌ای و فرماندهان ایرانی دیدار کرده بود. او از حامیان جدی مقاومت فلسطین و مدافع روابط استراتژیک با ایران، سوریه، عراق و یمن شناخته می‌شد.

شهادت و واکنش‌ها

در حمله هوایی اسرائیل به ضاحیه بیروت با استفاده از ده‌ها بمب سنگرشکن، نصرالله به شهادت رسید. رهبران مذهبی و سیاسی جهان اسلام و کشورهای مختلف این واقعه را محکوم کردند و ایران و لبنان عزای عمومی اعلام نمودند. پیکر او پس از حدود ۵ ماه در اسفند ۱۴۰۳ با حضور میلیونی مردم تشییع شد که بزرگ‌ترین مراسم در تاریخ لبنان لقب گرفت.